الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ « 49 » : « قال امير المؤمنين : يقول اللّه : وَ ما أُمِرُوا إِلَّا بنبوّة محمّد ( ص ) و هو الدّين الحنفىّ السّمح ، وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ ؛ فمن اقام ولايتي فقد اقام الصّلاة ، و اقامة ولايتى صعب مستصعب لا يحتملها الّا نبى مرسل او ملك مقرّب او مؤمن امتحن اللّه قلبه للايمان ؛ فالملك اذا لم يكن مقرّبا لم يحتملها ، و النّبى اذا لم يكن مرسلا لم يحتملها ، و المؤمن اذا لم يكن ممتحنا لم يحتملها . قال سلمان يا امير المؤمنين صلّى اللّه عليك و على آلك و عارفيك ، من المؤمن الممتحن ؟ قال عليه السّلام : هو الّذى لا يردّ عليه من امرنا شىء الّا شرح اللّه صدره لقولنا و لم يشكّ و لم يرتب » « 50 » . و در ركعت ثالث و رابع ، تسبيح افضل از قرائت است ؛ زيرا كه حضرت ابى عبد اللّه مىفرمايد كه حضرت رسول را غلبه كرد در دو ركعت آخرين نماز نور عظمت پروردگار ، پس دهشت بهم رسانيد و تسبيح كرد به تسبيحات اربعه ، لهذا تسبيح افضل از قرائت است . و حضرت امام عليه السّلام در اين باب كه باب قرائت « حمد » و سوره است بيان

--> ( 49 ) - و امر نشده است جز آنكه خداى را با خلوص كامل پرستش كنند و بدين حنيف ( يعنى غير منحرف از حقّ ) متديّن باشند ، و نماز گزارند ، و زكات دهند ؛ و اينست آئين استوار : سورهء 98 آيهء 5 ( 50 ) - امير مؤمنان على عليه السّلام ( در تحقيق اين آيه كه گذشت ) فرمود : فرمان نيافته‌اند مگر به ( تبعيّت ) از پيامبرى محمّد ( ص ) ؛ و اين همان دين استوار و آسان است ؛ و در معنى ( يقيموا الصّلاة ) ؛ يعنى نماز به پا دارند فرمود : آن‌كس كه ولايت مرا به‌پاى دارد حقيقت نماز را به پا داشته است ، و به پا داشتن ولايت من دشوار است و دشوار شمرده مىشود كه تحمّل آن نتواند كرد مگر پيامبرى مرسل يا فرشته‌اى مقرّب يا مؤمنى كه خدا قلبش را براى قبول ايمان آزموده باشد ؛ پس چون فرشته مقرّب نباشد ، و پيامبر مرسل نباشد ، و مؤمن چون آزموده نباشد بار ولايت مرا نتواند كشيد ؛ « سلمان » گفت : اى امير مؤمنان درود خداى تعالى بر تو و بر دودمان تو و بر شناسايان مقام و منزلت تو باد ، مؤمن آزموده كدام است ؟ حضرت فرمود : آن‌كس است كه از مقام و منزلت والاى ما خاندان عصمت و طهارت بر او چيزى عرضه نشود جز اينكه خداى تعالى سينهء او را بقبول سخن ما منشرح سازد و در آن بشكّ و ريب نيفتد